افسوس

دنیا را نمی‌توانم تغییر دهم،

پناه میبرم

به جابجایی اشیاء

در جهان کوچک خانه ی خودم،

دل خوش میکنم

به گلدان پرتقال

و صف کشیدن مرتب لیوان ها در گنجه،

نمیتوانم پاک کنم

مرگ را

از اخبار ساعت بیست و یک،

و جنگ را

و خون را

و فقر را،

بلند شو لطفا،

بگذار لااقل

این لکه ی چای را از روی میز پاک کنم .... .





رویا شاه حسین زاده






/ 7 نظر / 118 بازدید
anarestanedel

سلام -بگذار لااقل میتوانست ادامه دار باشد

damibakhod

سلام متن جالبی بود و یادآور داستان مرد کنار ساحل و خرچنگهای از آب بیرون افتاده✌️

hadimonfared

میشه مطالبی هم از خودتون بگذارید جذابیت خوندنش بیشتره برا کسایی مث من ... سپاس

saghar67

@hadimonfared سلام.من عادت دارم حالم رو بازبان شعر بیان کنم.شعر گفتن هم بلد نیستم فقط شعرهای خوب زیاد میخونم

hadimonfared

بلدی ... کسی که شعر خوب میشناسه اول خود شعر رو شناخته ...