اندوه

زمستان دارد به بهار برمیگردد ،

شاید تو هم به من بازگشتی ،

ولی دیگر سیاهی به موهایم برنمی گردد ،

و عشق هر چقدر هم شعبده باز ماهری باشد ،

نمی تواند اندوه را در دستهایش غیب کند ،

و شادی را از کلاهش بیرون بیاورد !



نسترن وثوقی




/ 2 نظر / 100 بازدید