صفحه اول تماس با ما RSS                    
  
Saghar شنبه ٧ آبان ۱۳٩٠ نظرات ()

از آسمان ابرے ام تقدیر مے بارد

یعنے - دل من سرنوشت مبهمے دارد
 

دستم - که عمرے بے طرف بود - از تو ،بعد از این

دگر نمے خواهد که آسان دست بردارد
 

مانند من - در رفتن و ماندن - دو دل هستے

آرے،تو هم ، بے من دلت طاقت نمے آرد
 

من کوچه تنهایم ، اما در سکوت من 

تنها تو هستے آنکه باید گام بگذارد
 

چشمان این کوچه ،همه شب کهکشان ها را

پیش خودش ، راه عبور تو مے انگارد
 

این کوچه - گرچه کوچه اے بن بست و بے عابر -

مے خواهد اما ، خویش را در دست تو بسپارد : 

 

تا بلکه لحظه احظه ے اندوه خود را نیز

با انعکاس گام هر گام تو بشمارد

"سهیل محمودی"

 

وبلاگicon
وبلاگicon
وبلاگicon