صفحه اول تماس با ما RSS                    
  
Saghar دوشنبه ٧ فروردین ۱۳٩۱ نظرات ()

می بینی، اینهمه،

خستگی ِمن، از عشق و

تو، از عشق ِمن؟

بیا، تا دیگر،

نه من ، سراغ ِتو و

نه تو، سراغ ِمن ِخسته ِبیا!

بیا تا، تمام ِعشق را،

در سردی ِزمستان ِیک کوچۀ بن بست

رهاسازیم و رهاشویم از

اینهمه، غم و

تنهایی و

غم ِتنهایی و بی همی.

بیا تا کی این، من و تو و عشق و

این لبریزی ِمن و تو

از عشق ِتو و من؟

حیف ، حیف نیستی و نمی بینی

نیمه شب است و نخوابیدن هیچ !

چه هزیانی، سراغ ِخستگی ِمن و عشق ِتو آمده و

چه نخواستن، شعری می شود از بیا و

با هم و

من و تو.

وبلاگicon